خداحافظ ای یار رویایی من

                           خداحافظ ای آشنای همیشه من

                                                                         تو را به فلک می سپارم

تو ؛ برایم آشنایی

                          اما 

                                    عشق تو

                                                        مهر تو

                                                                        و نگاه تو غربیه تر از غریبه !

چقدر کم بود سهم من از این عشق

                                    آنقدر که فرصت نکردم گرمی دستانت را حس کنم

خداحافظ ای زیباترین غزل

                 دیگر بهانه ای برای از تو نوشتن نخواهم داشت

                              دیگر نگاه گیرایی از تو نخواهم دید تا به بهانه آن برایت ترانه بخوانم

خداحافظ ای تمامی آرزوهایم

                               آرزوهای کالِ کال !

                                        آرزوهایی که تنها تصویری سیاه از آن برایم به یادگار ماند

خداحافظ ای بی وفاترین

                                تو

                                     برای همیشه از کنارم رفتی

                                                                           و من

                                                                                     تو را به خدا می سپارم

خداحافظ ای یار رویایی من

                           خداحافظ ای آشنای همیشه من

                                                                         تو را به فلک می سپارم

تو ؛ برایم آشنایی

                          اما 

                                    عشق تو

                                                        مهر تو

                                                                        و نگاه تو غربیه تر از غریبه !

چقدر کم بود سهم من از این عشق

                                    آنقدر که فرصت نکردم گرمی دستانت را حس کنم

خداحافظ ای زیباترین غزل

                 دیگر بهانه ای برای از تو نوشتن نخواهم داشت

                              دیگر نگاه گیرایی از تو نخواهم دید تا به بهانه آن برایت ترانه بخوانم

خداحافظ ای تمامی آرزوهایم

                               آرزوهای کالِ کال !

                                        آرزوهایی که تنها تصویری سیاه از آن برایم به یادگار ماند

خداحافظ ای بی وفاترین

                                تو

                                     برای همیشه از کنارم رفتی

                                                                           و من

                                                                                     تو را به خدا می سپارم

تو باشي !

يك خيابان بي انتها باشد ...

به دنيا مي گويم :

                        خداحافظ

درياي چشمانم خشكيده

آسمان قلبم ابري و دل گرفته

دستهايم سردتر ازيخ

گونه هايم چروكيده

سهم من از عشق آوارگي كلام شب و روز من نفرين بر عشق

ميگويند عشق مقدس است

عشق كلامي جاودانه است

اما كسي كه اين جمله را گفت قلب شكسته يك عاشق را نديده بود

اشكهاي چشمان آن بي گناه را نديده است

غصه هاي تلخ ولحظه هاي جدايي را نچشيده است يا خيانت نديده است

تو بگو چرا سكوت كرده اي عشق را برايم معنا كن چرا لال شده اي؟

فكر نكن كه بدون تو ميميرم توبدون كه بي تو شاد هستم

مرا آزاد كن از آن قلب پر از گناهت

برو در آغوش كسي بخواب كه نشسته است چشم براهت

مرا آزاد كن از آن دل بي وفايت

برو و لبهايت را برروي لبهاي ......بگذار

مرا رها كن و تنهايم بگذار

نفرين بر تو نفرين بر عشق نفرين بر سرنوشت كلام شب و روز من نفرين بر

عشق

عشق بازيچه دست توست عشق تو سر چشمه اي از هوس است

مرا آزاد كن كه ديگر عشق را نميخواهم

تنهایی های من پایانی ندارد

و اکنون از تنهاییهای دل می نگارم

انگار در حوالی غروب

کبوتری را سر بریده بود با د

پشت هجمه بی قرار شب خلوتیان

یکی فریاد نگاهش به آسمان رسیده بود

بهوش

اینجا از سراب سکوت ، آسان نمی توان گذشت

...

افسوس

درین شب تاریک بی چراغ

که این همه هیاهو زل زده

به تاراج خلوت من

هیچ دست خاطره ای

راهزن تنهایی ام نشد